Όταν το καλοκαίρι επέστρεψε ο Β.Αλεξανδρής στον ΑΡΗ έδωσε άνοιξε τα χαρτιά του και έδωσε κάποιες υποσχέσεις σχετικά με την ομάδα που χτίζει. Στην πορεία τα αποτελέσματα δεν ήταν τα αναμενόμενα και όσο και αν υπήρχαν πραγματικοί λόγοι για την μέτρια αγωνιστική εικόνα της ομάδος  πολλοί ήταν και είναι αυτοί που ασκούν κριτική στον κόουτς του ΑΡΗ. Αυτό όμως που δεν μπορεί να αμφισβητήσει κανείς είναι ότι όλα όσα έχει πει στον κόσμο του ΑΡΗ ο κόουτς στις δηλώσεις του βγαίνουν αληθινά. Ένα από αυτά που δεν είχαμε δώσει ιδιαίτερη  βάση ήταν η αδυναμία της ομάδος να ανταπεξέλθει σε 2 παιχνίδια την εβδομάδα. Από την στιγμή που το Ευρωπαϊκό μας ταξίδι έλαβε τέλος παρακολουθούμε έναν διαφορετικό ΑΡΗ, με λιγότερα σκαμπανεβάσματα στην απόδοση του και με περισσότερη σοβαρότητα και ηρεμία στο παιχνίδι του. Δεν είναι τυχαίο το ότι παιχνίδια που θεωρούσαμε δύσκολα όπως αυτά με την Καβάλα, τον μπαογκ, τον Ηλυσιακό και το Ρέθυμνο τα κερδίσαμε με χαρακτηριστική ευκολία.

Όπως λοιπόν και τις προηγούμενες αγωνιστικές κόντρα σε αντιπάλους ικανούς να κάνουν την ζημιά αν σε βρούν χαλαρό έτσι και σήμερα σε ένα παιχνίδι κόντρα στο Ρέθυμνο, την ομάδα έκπληξη του φετινού πρωταθλήματος η ομάδα μας δεν άφησε κανένα περιθώριο στον αντίπαλο και πραγματοποιώντας για σχεδόν ολόκληρη την διάρκεια του αγώνα εξαιρετική εμφάνιση έφθασε σε μια άνετη νίκη με 78-60. Μάλιστα ίσως για πρώτη φορά φέτος είδαμε τους παίκτες μας να κυκλοφορούν σωστά την μπάλα, κάποια επιθετικά συστήματα να εφαρμόζονται με επιτυχία και αρκετές φορές να περνάνε την μπάλα κάτω από το καλάθι  κυρίως στον Μπόγρη που σήμερα είχε πολύ καλές τοποθετήσεις. Είδαμε έναν Κερούς και έναν Βεργίνη να έρχονται από τον πάγκο αφηνιασμένοι και να παρασύρουν και τους υπόλοιπους σε έναν ξέφρενο ρυθμό μετατρέποντας την αναμέτρηση σε παράσταση για έναν ρόλο. Σε αυτό βοήθησε και η εμπειρία των Τσαλδάρη και Ταπούτο όπου και αυτοί με την σειρά τους έδωσαν σημαντικές λύσεις σε άμυνα και επίθεση. Με εξαίρεση ίσως τον Ντέιβις που κινήθηκε σε ρηχά νερά αλλά και τον Μόλντροου που δεν μπόρεσε να κάνει αισθητή την παρουσία του σήμερα είδαμε έναν ΑΡΗ με πολυφωνία στην επίθεση, με παίκτες να έρχονται από τον πάγκο και να δίνουν λύσεις και με μια άμυνα μετά το πρώτο δεκάλεπτο να κλειδώνει κάθε δρόμο προς το καλάθι. Δεν είναι τυχαίο οτι οι αντίπαλοι μας αναλώθηκαν τόσο πολύ στα μακρινά σουτ. Μάλιστα σχεδόν όλα ήταν υπο πίεση κάτι που οδήγησε στο τραγικό 3 στα 29 τρίποντα που για μια ομάδα που φημίζεται για το σκοράρισμα από την περιφέρεια είναι απελπιστικά τραγικό ποσοστό. Σίγουρα έπαιξε το ρόλο του και η απουσία του Ράιτ αλλά αυτό είναι το πρωτάθλημα που αγωνιζόμαστε και υπό αυτές τις συνθήκες θα πρέπει να μάθουν να επιβιώνουν όλες οι ομάδες.

Βλέποντας πάντως τις τελευταίες εμφανίσεις της ομάδος είναι πραγματικά στενάχωρο το να παλεύουμε για την 6η θέση. Σίγουρα είμαστε καλύτερη ομάδα τόσο από την Καβάλα όσο και από το Ρέθυμνο και νομίζω ότι αν τα αποτελέσματα έρθουν έτσι ώστε να καταφέρουμε να τερματίσουμε στην 6η θέση θα μπορέσουμε να αποδείξουμε τελικά ότι το μόνο που χρειαζόμασταν ήταν λίγο χρόνος παραπάνω για να βρει αυτή η ομάδα την αγωνιστική της ταυτότητα. Δυστυχώς όμως όλο αυτό το διάστημα που εμείς ψαχνόμασταν οι αντίπαλοι μας κατάφεραν και κλείδωσαν θέσεις στην 4αδα και τώρα περιμένουμε από τους άλλους να μας κάνουν δωράκια. Μια αγωνιστική έμεινε και ότι είναι να γίνει θα γίνει. Δεν ξέρω αν το νόημα του Β.Αλεξανδρή προς τον κ.Αρβανίτη με την λήξη του αγώνα σήμαινε κάτι το ιδιαίτερο το σίγουρο όμως είναι ότι ο "μοναχικός καβαλάρης" στα επίσημα του Παλέ μετράει μέρες!